hy    |   fr

Յօրինուածութիւն (ութեան)

s.

good order;
discipline;
care.

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif յօրինուածութիւն յօրինուածութիւնք
accusatif յօրինուածութիւն յօրինուածութիւնս
génitif յօրինուածութեան յօրինուածութեանց
locatif յօրինուածութեան յօրինուածութիւնս
datif յօրինուածութեան յօրինուածութեանց
ablatif յօրինուածութենէ յօրինուածութեանց
instrumental յօրինուածութեամբ յօրինուածութեամբք